23 Mart 2012 Cuma

Ölenin Ardından

Ölenler o kadar yaşlı değiller bu günlerde.
Bir arkadaşımla sokakta karşılaşıyorum. Yere bakarak yürüyor. Ağlıyor sanki. Ona sesleniyorum. Yanıma gelip sarılıyor. Sonra salıyor kendini, hıçkırmaya başlıyor. "O öldü" diyor. "Kim öldü be adam?" Çok fazla kadına aşıktır bu çocuk. O sebeple, kimden bahsettiğini anlayamıyorum. "Hangisi cevap versene!" Biraz daha iç çekip, "Yvonne" diyor. "Olamaz" diyorum.  "Olamaz Tanrım! Sonunda o kıçı kaybettik..."
O, özene bözene yaratılmış kıvrımlara sahip, himayesi zor, uyuşturucu bağımlısı bir kızdı. Ondan ne istemiş olabilir ki Tanrı?
"Kahretsin" diyor arkadaşım. "Kahretsiiiiiin!"
"Kahretsin" diyorum bende. "Nasıl olmuş" diye soruyorum. "Franky ile beraber arabada giderlerken. Torbacıda denedikleri maldan kafaları güzel olmuş olmalı. Daha ilk virajda çıkmışlar yoldan." diye kısaca anlatıyor hikayeyi. Ne kadar kolay söylüyor. Şaşıyorum.
- Hangi Franky. Şu crackci çocuk mu?
- Evet.
- Çok küçüktü o. Reşit bile olduğunu sanmıyorum!
- Değildi zaten sadece onyedisindeydi.
- Kahretsin! Zavallı Franky.
O muhteşem kaltağın yok olmuş olmasından daha çok sarsıyor bu haber beni. Çocuğu sevdiğimden falan değil. Siftahı yoktu zavallının. Dişleri dökülmüş, iskelet gibi gezen çirkin bir müptezeldi. Bu dünyadan sevişmeden göçen herkese aynı tepkiyi veririm ben.
- Ona bir kadın ayarlamalıydık dostum. Hata yaptık anlıyor musun? Kahretsin!
Sonra aklıma geliyor. O kadar güzel kıçlı bir kadın. Frank ile aynı arabada. Üstelik torbacıdan çıkıyorlar. Ümitleniyorum. Belki de Yvonn, Franky' i yalarken uçtular. Bu sayılır mı? Umarım öyledir ve umarım sayılır!
"Neden bu aptal çocuğa takıldın anlayamıyorum" diyor arkadaşım. "Onlar öldüler anlıyor musun? Geberip gittiler. O muhteşem kalçaları bir daha göremeyeceğim adamım! Kahretsin."
Kendi manzarasında yoksunluk yaşayacak diye endişeleniyor arkadaşım. Bir nevi sex bağımlılığı herhalde. Bense Franky için üzülmeye devam ediyorum. "Umarım onu becermişsindir Franky! Siftahı olmadan ölenler melek olacakmış. Senin bu kadersizliği yaşamanı istemem..."

Murat IŞIK