4 Nisan 2012 Çarşamba

Önsöz (Bir Kadının Kromozomuna Karşı)

Birkaç kere kadınların hayatlarına sızıp, yön vermişliğim olmuştu kişiliklerine. Sonuçta, hep mutsuz oldular. Suçladılar. Suçlandım genetik kodlamaları tarafından. Haklıydılar.
Bilgi kadına yaramıyormuş anladım. Geç oldu. Birkaçı ziyan edilmişti çoktan. İçten tükenmiştiler, dışları sağlamdı... İçgüdüsel olarak buldular yollarını.
Yanlış tercihleri seçmekte üzerlerine yoktu. Ama en azından, bir süre mutluluk oyunu oynadılar. Bilgi bir hastalık gibi kalmıştı bir taraflarında. Onlar örttüler üzerini, bilerek. Çünkü erkekleri tanıyor olmak, onları üstün kılmadı. Tersine, acizleştirdi ve yalnızlaştırdı.
O zaman anladım; zaten, daha üstün yaratılmışlardı. Dengeyi iyice lehlerine çevirmek, düzeni bozmaktı. Gene de yaptım. Yoksa içimde kalacaktı...

Murat IŞIK